een vorm van therapie die het kind en de ouders (en andere begeleiders) helpt problemen op te lossen.
	een vorm van psychotherapie voor kinderen van 4 tot 12 jaar.
	een therapievorm waarbij het kind met zijn klacht centraal staat. Het kind wordt beschouwd vanuit zes verschillende invalshoeken, van waaruit een speciaal op dit kind aangepast behandelplan wordt geformuleerd. Deze geïntegreerde aanpak zorgt ervoor dat het kind centraal blijft staan en geen slachtoffer kan worden van een (1) methodiek of de visie van de therapeut.

De therapeut beschouwt het kind als de belangrijkste persoon in de therapie. De methode moet precies aansluiten bij de behoefte en wensen van het kind. Dat uitgangspunt heeft een aantal gevolgen. Niet het specialisme of de voorkeur van de therapeut staat centraal, maar het kind met zijn communicatiemiddelen en klacht. 

De therapie wordt integratief genoemd omdat er gewerkt wordt vanuit de volgende modellen:

1. Medisch model: Gericht op lichamelijke oorzaken en symptomen.

2. Stressmodel: Gericht op de verhouding tussen draagkracht en draaglast.

3. Cognitieve en leertheoretische modellen: Gericht op het aanleren en afleren van gedrag.

4. Psychodynamisch model: Gericht op onverwerkt verleden.

5. Systeem- en Communicatiemodel: Gericht op het hele gezinssysteem.

6. Transpersoonlijk model: Gericht op het zoeken naar zingeving en vorming van identiteit.

Het verloop van de therapie:

De therapie bestaat uit minimaal 7 maximaal 25 sessies.

In uitzonderlijke situatie kan een therapie langer duren.

1. De intake-fase waarbij ouders en therapeut gegevens bespreken die betrekking hebben op het kind en zijn of haar probleem. Na iedere vijf gesprekken volgt een oudergesprek om de vorderingen en het verloop van de therapie te bespreken.
   Ook wordt gekeken welk aandeel ouders kunnen hebben in het veranderingsproces van hun kind.

2. De onderzoek- en diagnose fase waarbij de therapeut probeert inzicht te krijgen in de klachten in het denken, voelen, doen van uw kind. In 5 sessies wordt onderzocht wat de oorzaak is van het probleemgedrag. De diagnose heeft ook betrekking op de vraag of er spraken is van een stoornis (een in aanleg gegeven lichamelijke oorzaak) of een belemmering (een door de omgeving opgelopen probleem).

3. Na deze 5 sessies volgt de fase van het behandelplan en de therapie.
   De therapeut maakt gebruik in de therapie van allerlei hulpmiddelen, zoals knuffels, , spelletjes, speelgoed, allerlei interventietechnieken en eventueel meegebracht materiaal van het kind..
   Het kind maakt in zijn spel goed duidelijk op welke wijze hij/ zij doet denk en voelt.
   De therapeut probeert door praten /spelen met uw kind een zo optimale afstemming op/ contact met uw kind te bewerkstelligen.
   De therapeut gebruikt verhalen, sprookjes, en metaforen om invloed uit te kunnen oefenen op de 'binnenwereld' van uw kind.
   De therapeut past specifieke interventietechnieken toe om uw kind te helpen in zijn/ haar veranderingsproces.

4. Afrondingsfase.  Het kind geeft aan wanneer de therapie kan stoppen/ wanneer het kind klaar is. De laatste sessie is de feest-sessie, waarin wensen van het kind zoveel mogelijk gehonoreerd worden. Het kind heeft immers hard gewerkt e wordt hiervoor beloond. Ook worden er dan afspraken gemaakt over eventuele nazorg en hoe het kind kan handelen als het denkt dat het niet goed gaat. Door de goede aansluiting op de belevingswereld van uw kind en de snelle positieve veranderingen, komen kinderen graag naar de therapie.